SUSPIROS DE KAÑA Quiso dios por su poder fundirnos na miseria no no- roeste do estado español y al cumplir su voluntad nun recuncho desa españa naçín como unha rosa nun pedreghal tierra gloriosa de mi querer tierra bendita de mi pasión ghaliçia en cada rosa que tes suspira un coraçón chim pon ai de mí pena mortal por qué me ataches españa a ti por qué non deixas çeibe o meu lar quiero yo volver a ser ghallegho daquel reino europeu feito rexión por vontade de deus ai madre mía ai quién pudiera mirar ghaliçia independiente i anarquista sin españa renaçer mis pensamientos han revestío el firmamento de versos míos i sobre españa como orballo radioactivo deixoos caer y en mi corazón españa te miro i hanche botar del as miñas cançións suspiros de kaña A MALDIÇIÓN DOS GHUSANITOS "por qué ghuardas tus verghuenças si todos somos humanos mejor muéstralas no te las roben antes luegho los ghusanos" custaba un duro cada bolsa desfaçíanse na ghorxa eran tan inofensivos baixo dos meus inçisivos no recreo alá na escola poñiámonos á cola pra mercarlles ós de octavo ghusanitos por un chavo i non quería nada máis nin pipas nin corteças nin ghomas de mascar aquilo tiña algho espeçial o morbo a novedá cos que me ía atrapar a maldiçión dos ghusanitos non vou poder soportar a maldiçión dos ghusanitos si eu sólo quería vivir e rir e xoghar ratatatatatatatatatatatatá! cando xa fun moço feito tomei a cuestión a peito convertinme nun autista con pruritos existençialistas era un tenro adolesçente preocupado pola miña mente escribía poesías que non entendía nin a miña tía i non quería nada máis nin moças nin amighos nin ir ós disco-pubs obsesionado por pensar buscarlle soluçión ó cristo existencial da... ...e cantar lalalalalalalalalalalalalá! e aghora deume por botar no lixo a españa ó mundo ó papa que me fixo i aghora deume por tocar nos bares a ver si cae alghún cubata ghratis topei a vocación que sempre tiven polo hedonismo polo carpe diem paso os meus días entreghado ó viçio ó sexo ás birras i ó naçionalismo i xa non quero nada máis que disfrutar de todo sin deixar nada atrás beber foder i conversar a min todo me sirve con tal de despistar a... ...e ghoçar ñacañacañacañacañacañacañá! KASTRAPO PAGHUER! a normativa-lavativa que nos queren endiñar non me dá ghusto non me entra pola cavidade anal anal-izando estas cuestións non me sale dos collóns que me reghulen que me dighan cómo teño que falar que si me poño a falar o galego-castelán pra me entender coa burrocraçia coa escoria funçionarial non me entendan xa na casa non me atendan xa no bar vaia merda de política linghüística que hai por iso digho non e inçito á rebelión do kastrapo paghuer! anarchy in ghaliçia! o do reinteghraçionismo non estaría nada mal pola cousa do turismo na raia do portughal cómo iban a ghoçar miña abuela e miña nai reghateando catro escudos falando na linghua mâe falando da linghua nai qué lle imos a façer si eu naçín ghallegho e non castelán ou portughés viva españa terra estraña e portughal independiente pro ghaliçia non é o mismo que ghaliçia é diferente i ó kastrapo que me fixo ó kastrapo que me dou unha historia emighratoria de ostraçismo e represión ó kastrapo eu me entregho soi de vigho i no lo niegho en kastrapo estou no mundo en kastrapo son ghallegho o kastrapo é a anarquía que practica a miña tía miña nai e miña abuela e toda a miña parentela o kastrapo vexo en vigho vexo en canghas redondela e na ponte de sampaio camiño da miña terra ...e por iso digho non cantando esta cançión do kastrapo paghuer... MUIÑEIRA'S GHÜEIOFLAIF! "a vida é unha muiñeira ai lalelo ai lalalo de luç y de color e todos nesta muiñeira ai lalelo ai lalalo imos de punta ou de tacón llíghighi! chimpirinchín!" ai lalalelo ai lalalá escomeçémo-la pandeirada escomençémo-lo baile xa axudaime que desta gharghanta eu sólo non me podo axudar que desta miña gharghantiña salte o aturuxo da verdá de manoeliño e maruxiña de manoel e maruxá que eu ben chorar chorar chorei pero aghora xa me fartei de ve-los séculos xirar na mesma roda ai a beillar beillar beillar que isto é o muiñeira's ghüeioflaif! démoslle outra voltiña máis á noria-historia extra-ofiçial á intrahistoria dos nosos pais que non sale nos manuais démoslle outra voltiña máis da cona á cova e volta atrás turbo-tacón-punta-tacón no cu na cona e nos collóns retorno eterno ó inferno humán do noroeste peninsular manoeliño e maruxá deprendendo a beillar beillar beillar ímoslle dá-la despedida i a despedida lle imos dar adiós á terra prometida que para a tumba hai que emighrar para unha tumba colectiva cun epitafio en castelán: "manuelito i marujita descansen para siempre en paç beillaron siempre mui arrente uno del otro hasta el final el conoçido comunmente como 'baile del molinera's way of life'" TRIPÁDEME AS TRIPAS teño un problema estomacal as tripas non me fan ighual cás dos demais que diçen ghroar! con un reghusto de hard-core non sei si é por comer cachelos ou çenar lacón con ghrelos ouh non! si eu sempre fun home de lei mamaíña dime por qué as miñas tripas falan o ghallegho e por máis que eu fagha por máis que eu arrenegho i lles respondo: "ai don espik inghlís" as condenadas non paran de pedir: "arroç con chícharos! patacas novas! repolos de betanços e mais çebolas!" cando me poño a lighar e a raparigha a punto está en canto baixo os pantalóns sacan un tema de conversaçión e como teñen tanta labia a raparigha ponse en babia ouh non! se virghen hei permañeçer mamaíña dime por qué -ghaliçia çeibe! -hostia!!! -poder popular! -mecaghoindiós!!! -en ghaliçia en ghallegho! -ghaliçia non é españa! e cando me poño a caghar e no momento máis cruçial preghúntanme sin compasión quén son de ónde veño i ónde vou con semeghante moghollón sempre perdo a conçentraçión ouh non! si de estreñido hei morrer mamaíña dime por qué PP (Pesadelo Popular) "atención relagháidevos estaides entrando en el sueño vos pesan la cabeça los párpados e mais las tetas o los ghüevos" saltaban a millóns dos carteles publiçitarios saltaban dos mecheros camisetas calendarios salíanse dos pins i levantaban o vuelo caghaban sobre min caghaban sobre o meu abuelo enchían de bostas o interior i as costas limpiaban o cu co diñeiro de empresarios i banqueiros a invasión das ghaviotas xa cheghou ás nosas costas redençión! da infecçión! treide aghua! i xabón levaban polo mundo a súa inmensa cagharría caghaban pola xente a xente ençima se reía feliçes polo esturro feliçes entre a broça colghaban nas escuelas un retrato da ghaviota i eramos ghaliçia o çentro da inmundiçia entraban a çentos polo parlamento adentro ghaliçia ocupada polos novos alieníghenas quedaba sin ghalleghos quedaba sen indíghenas eramos escravos do planeta demoscopia estabamos perdidos estabamos na inopia i eu non aghuantaba entre tanta caghada íbaseme o coraçón i caín do colchón berrando non! á invasión das ghaviotas que xa cheghara ás nosas costas redençión! da infecçión! treide aghua! i xabón foi entón dixen non ghritei non! i despertei "tódolos personaghes i situaçiones refleghados en esta cançión son enteramente fictiçios cualquier pareçido con la realidad es pura conçiençia de clase" TREPA-NAÇIÓN! trepa trepa ó trono o truco está en troca-lo traxe o truco éche atrapa-la trampa o truco doutro ilustre trepa intruso e tripa trepa as tristes tripas trituradas dos traballa- dores tralla i que a metralla trone sobre eses traidores trepa atrápame o truco i entra a traiçión trilla o traçado i fai de tripas coraçón trepa atrápame o truco desta naçión trepa atrapa o almendruco desta naçión de trepas naçión trepa-naçión dos tripa-naçións! e si o trato se che atranca trépate a unha ilustre tranca traballando no retrete o trato saca-mete-saca i traca atraca toma i daca la treta entró i aí está el truco es tuyo i tra-lo trinque o troco i desta veç non vas ó trullo i nin mú sácame as tripas pouco a pouco pola boca ou polo cu ou pola barrigha coma a un porco os espiñaços quentes crus que inda hei dar boas chouriças prós choriços do teu clu prometo non chistar nin migha xuro non diçir nin mú prometo non chistar nin migha xuro non diçir nin beeeeeeé!!! "veeéxo vigho vexo canghas tamén vexo redondela" vexo os teus collóns de facha colghados da berenguela!!! KOITO, ERGHO SUM! cheo de pensar cheo de rompe-la cabeça qué fun quén son qué serei dónde hostia acabo e ónde empeça a nada a nomearse EU o infindo a reencarnarse en ELA se hei ser madeira de deus de home ou nada máis que merda no çeu final da terra eu home sen patria-estado e con naçión a medias enterrar sin dios nin amo hasta que me mereça a pena claudicar de ser humano e disfraçarme de poeta: "o leo conghunto vaçío sin sustançia e sin esençia" pienso luegho llegho a la raçón de mi existençia: koito ergho sum co coito eu moito disfroito o coito é moito tú pirola cona teta cu alfa i omegha a e i o u-"o carallo morreu onte os collóns están de luto abre esas pernas maría i enterrémo-lo difunto" abre esas nalghas ai josé i démoslle terra xa de veç abride o voso abride o meu abrídeme as portas do çeu do noso koito ergho sum co koito eu moito disfroito o koito é moito tú pirolas conas tetas cus alfa i omegha a e i o u-o koito ergho fun chim pum MARUXA no medio e medio da noite maruxa ten un carreiro ten un carreiro de estrelas para o meu carro de vento e abre esas pernas maruxa ábremas que veño çegho abre esas pernas maruxa ábreme as portas do çeo no medio e medio da ialma maruxa ten un carreiro ten un carreiro de bághoas para os meus ollos de çegho e no medio e medio das pernas maruxa ten un carreiro (socorro unha çódiac!) ten un carreiro morniño de escorreghantes desexos ai qué fas con esa blusa ai qué fas con esas saias maruxa non quíte-lo sostén maruxa volve a poñe-las braghas maruxa non que sólo era unha cançión tes que aprende-la diferençia entre realidá e ficçión maruxa non que non é sábado e non pasei pola farmaçia a compra-lo tauritón maruxa non maruxa... AL(GH)IEN convaleçiente no sofá de casa de papaimamá sacando pelos dunha perna i colocándoos na outra perna criando almorranas i variçes cun enchufe nas nariçes chupando o suero intravenoso de ana kiro e de ghayoso o televexo fixo plufxs! coma se fose o canal plufxs! i deu unha psicofonía ás doçe e deç do mediodía i unha presençia extraordinaria entroume pola pituitaria apoderouse do meu ser i o meu cuarto de estar e díxome: eu son un al(gh)ien e logho cando dispois xa volveu todo á normalidá metín o meñique no ouvido i saquei un tapón de çera dun quilo i a reminisçencia platónica inda que estaba un algho afónica bisbiseoume quén era eu: un al(gh)ieníghena do çeu calei quediño co pecado asubiei mirando pró outro lado consçiente da miña misión de ente contente da invasión dos al(gh)ieníghenas de incógnito contra o imperialismo do vómito e fun confundirme entre os meu conxéneres que non sospeitan que nos meu xenes eu son un al(gh)ien o.d. in alphabet rural anarchy in ghaliçia ghaliçia is calling you may day this is the beginning of the final countdown and i say maría ... pepe ... chus ... juan ... çero ISTO É GHALIÇIA isto é ghaliçia chove sobre aliçia a veçes tamén chove sobre min isto é ghaliçia pillo unha estrella ghaliçia e véñome a bebela xunto a ti isto é ghaliçia e non temos miliçia pero temos mili pra servir a unha terra estraña que alghúns chaman españa i outros chaman simplemente madrí isto é ghaliçia chove na parisia chove sobre o ghrande i o pimpín isto é ghaliçia pillo unha estrella ghaliçia e paso de coller ninkún fusil inda que isto é ghaliçia e non temos miliçia pro teñamos mili pra servir mira ti a esa terra estraña que os máis chaman españa e nós chamamos simplemente madrí ponghamos que hablo de ti si 2